banner

Степан Макарович ЖИЛЕВСКИЙ, ветеран Великой Отечественной войны:

—  Через вашу газету, которую регулярно выписываю и читаю, хочу выразить слова благодарности всем, кто помнит и заботится о нас, ветеранах Великой Отечественной войны.

В преддверии праздника я, простой рядовой солдат, водитель «Катюши», неоднократно удостоился великой чести – получить денежную выплату и поздравление от Президента Республики Беларусь А. Г. Лукашенко, получить награду из рук председателя Свислочского райисполкома А. Л. Версоцкого, получить поздравления и подарки от Гродненского облисполкома, Гродненского областного Совета депутатов, Свислочского районного Совета депутатов, Свислочского центра социального обслуживания населения, Свислочской районной организации РОО «Белая Русь», генерального директора РУП «Белтелеком» Ю. Н. Петручени, райкома Белорусского профсоюза работников АПК, директора УСП «Совхоз «Великосельский» В. И. Сенкевича, обособленной группы военного комиссариата, преемников комсомола и пионеров. Особенно тронуло выступление молодежи, работников культуры, приехавших ко мне с концертом. Огромная благодарность и председателю Вердомичского сельисполкома Е. Э. Соловей за постоянную заботу о наших нуждах.

Знаете, мы с женой часто вспоминаем те тяжелые дни войны. Моя супруга Надежда Ивановна тоже из детских лет вынесла воспоминания и о наших изможденных военнопленных, которых фашисты гнали в концлагеря, и о том, как прятали их в своих домах, а фашисты находили, и о бомбежках железнодорожных эшелонов, в которых эвакуировали жен и детей военных…

Поздравляю всех с праздником – Днем Победы!


Александр Гуштын, мастер спорта Республики Беларусь международного класса:

— «Свiслацкую газету» у меня дома читают с удовольствием. Думаю, это уже привычка. Привычка быть в курсе того, что происходит в районе. А еще здесь обязательно найдешь знакомые лица. Это интересно. Родным приятно увидеть на страницах газеты и мое лицо. Знаете, иногда у меня, когда бываю в родительском доме, появляется желание достать свои старые архивы (грамоты), и я могу немножко уйти в прошлое. Среди всего прочего хранятся и вырезки из нашей газеты. То есть благодаря газете я имею возможность предаться воспоминаниям о хороших, дорогих сердцу былых временах. Мама всегда собирала вырезки, где есть я. На них мои еще школьные успехи на борцовском ковре. И даже сейчас продолжает, хранит все это… Я рад, что в родном городе следят за моей спортивной жизнью, в том числе и тренеры, и журналисты. Приятно было видеть их среди болельщиков на II Европейских играх, услышать слова поддержки и поделиться своими чувствами сразу после турнира. Это даже вдвойне приятно! Важно, что через газету свислочане узнают о самом разном и что среди этого разного есть и место для спорта.


 Юрый Залоска, святар, г. Мінск:

– Шаноўныя сябры! «Свіслацкую газету» я, жывучы ў Мінску, чытаю рэгулярна. Пачаў яе выпісваць прыблізна с 2010 года. Магчыма, гэта звязана з моцным пачуццём настальгіі па малой радзіме, маім родным краі, дзе рэдка бываю і дзе мала засталося не толькі сваякоў, але і проста знаёмых людзей. Так што чытанне «Свіслацкай газеты» для мяне — гэта форма сувязі з малой бацькаўшчынай і адначасова спосаб ажыўлення любові да свайго роднага краю і яго людзей. Заўжды атрымліваю і чытаю газету з душэўным трымценнем і хваляваннем.

Што для мяне важна на старонках газеты і што прыцягвае ўвагу перш за ўсё? Найбольш цікавяць матэрыялы трох кірункаў. Першы — гэта артыкулы пра людзей нашага раёна і інтэрв’ю з імі. Вельмі люблю чытаць матэрыялы рубрык «Гасцінец» і «Аднавяскоўцы», якія прысвечаны сённяшнім жыхарам нашых вёсак, іх жыццю і клопатам, а таксама святам вёсак. Гэтыя публікацыі рыхтуюцца з вялікай пашанай і любоўю да мясцовых людзей, да саміх населеных пунктаў, назвы каторых аб’ядноўваюць матэрыялы рубрык. Правільна, што аўтары стараюцца даць інфармацыю і пра гісторыю населеных пунктаў, і пра іх выхадцаў, і пра тых, хто жыве зараз і клапоціцца пра дабрабыт нашых вёсак і раёна. Дарэчы, вельмі цікава асабіста для мяне чытаць артыкулы пра людзей, якія апошнім часам вяртаюцца ў раён з гарадоў ці прыязджаюць на лета з далёкіх краёў на радзіму. Гэта дае глебу для глыбокіх роздумаў над пакручастасцю чалавечых лёсаў, нагадвае пра гаючую сілу любові да кутка, дзе ты нарадзіўся і вырас. Хацелася б знаходзіць такія матэрыялы на старонках газеты часцей!

Другі кірунак — матэрыялы пра працу на зямлі і ў гаспадарках. Бо я вырас сярод гэтай працы, якой займаліся мае бацькі ў вёсцы Навасады, тады гэта быў саўгас «Поразаўскі», і для мяне вельмі важна прачытаць, калі пачалі сеяць вясною, жаць летам, якія дасягненні і новыя праекты ажыццяўляюцца ў гаспадарках і ўвогуле ў эканоміцы раёна. Такія рэпартажы з палеткаў і ферм, фотаздымкі працаўнікоў і тэхнікі ўмацоўваюцьу мяне, насельніка горада, пачуццё, што жыццё працягваецца і будзе працягвацца, пакуль існуе зямля і людзі, якія на ёй вырошчваюць ураджай.

Трэці кірунак — рознабаковая інфармацыя пра нашу цудоўную прыроду, лес, экалогію раёна і зберажэнне навакольнага асяроддзя. Напрыклад, рубрыка «Лепшы падворак — мой…» ці матэрыялы, прысвечаныя асобным вуліцам населеных пунктаў. Вядома ж, прыцягваюць увагу ілюстрацыі гэтых лепшых падворкаў, бо яны пераконваюць мацней, чым тэксты, выклікаюць пачуццё захаплення і павагі да гаспадароў. Важна, што журналісты заўважаюць і цэняць навакольнае хараство гэтых падворкаў, якое ствараецца розумам, сэрцам і рукамі нашых землякоў!

Напрыканцы яшчэ раз звярнуся да матэрыялаў пра людзей і гісторыю раёна. Вельмі люблю чытаць жывыя інтэрв’ю з людзьмі, якія тут жывуць ці нарадзіліся і жывуць далёка, аднак іх справы і творчасць вядомыя ў свеце. Напрыклад, у 2019 годзе запомніліся такія інтэрв’ю з майстрам спорту Аляксандрам Гуштынам у ліпені і з кампазітарам Яўгенам Паплаўскім у кастрычніку. Абавязкова прачытваю «Каляндар знамянальных і памятных дат Свіслаччыны», які нястомна вядзе Мікалай Пакутнік.

Ніколі не прапускаю матэрыялаў пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі раёна і герояў барацьбы з ворагам. Спадабаўся ў снежні разгорнуты, дэтальны нарыс у дзвюх частках «Партызанскія сцежкі Міколы Патоцкага». Адчуваецца, што ён напісаны са слоў самога героя, у выніку нарыс успрымаецца, як кінафільм пра змаганне нашых людзей з ворагам. У верасні 2019 года газета змясціла артыкул, у якім былі адлюстраваны трагічныя падзеі, што адбыліся і ў маёй роднай вёсцы Навасады ў лютым 1944 года, каліакупанты і іх пасобнікі расстралялі вяскоўцаў за сувязь з партызанамі. Падчас маёй вучобы ў школе мы не ведалі падрабязнасцей гэтай гісторыі, і зараз мне гэта важна ведаць для ўмацавання гістарычнай і чалавечай памяці, усведамлення сувязі пакаленняў, для пачуцця гонару за нашых людзей — змагароў з ворагам. Дзякуючы гэтаму артыкулу Сняжаны Журневіч і фотаздымку помніка брацкай магілы ў Поразава, я даведаўся, як загінуў мой дзед Пётр Бабаш і дзе ён пахаваны… А ў выніку па слядах публікацыі я знайшоў у Ваўкавыску яго дачку — маю цёцю Марыю Пятроўну Гойлік. Мяркую, што матэрыялы пра вайну на тэрыторыі раёна будуць і надалей актуальнымі, тым болей што нарадзіліся пакаленні, якія нічога пра тыя падзеі не чулі ад жывых сведкаў.

Напрыканцы хачу падзякаваць супрацоўнікам выдання за творчую працу, якую яны робяць з любоўю і ўвагай да нашых людзей. Перакананы, што тыя граматы і дыпломы, якія газета здабывае на розных рэспубліканскіх консурсах, цалкам заслужаныя. Маё пажаданне калектыву і аўтарам «Свіслацкай газеты» — і надалей знаходзіць творчае натхненне, новыя тэмы і галоўных герояў старонак нашай дарагой газеты!

Лидия Леонтьевна ЛУКША, г. п. Порозово.

– Ольга Ивановна и коллектив редакции! Я благодарю вас за эту радостную встречу в Порозово. Хочу сказать вам спасибо за газету, для меня она лучшая. Спасибо за профессионализм, мудрость и продуманность каждой газетной строчки. Спасибо за высоту мышления, чистоту, доброту и зрелость публикаций.

Ольга Федоровна Янецкая, пенсионерка:

– Я сколько себя помню, постоянно выписывала районную газету. Я нашу «Свіслацкую газету» очень люблю. В ней найдешь много интересного материала, хороших снимков. Большое спасибо вам, дорогая редакция, за ваш нелегкий труд.

Желаю вам самого крепкого здоровья, семейного счастья, благополучия, мира, добра вашему коллективу.


В. И. Горбач, пенсионер, д. Дворчаны:

– В последнее время районная газета стала по-настоящему народной. В ней много интересных и актуальных тем, рассказов о людях, полезной информации. Спасибо главному редактору и всему творческому коллективу. Успехов вам в работе!


И. В. Полещук, пенсионер, д. Занки:

– Понравилась колонка редактора под заголовком «Все решили семь ударов», в которой простым языком, кратко и по сути изложена проблема пьянства и насилия. Спасибо за интересную подачу. А еще я всегда с удовольствием читаю материалы Ядвиги Кобринец. Они очень жизненные и понятные каждому.


Лидия Лукша, г. п. Порозово:

Я сижу за столом и читаю газету,

Отключаюсь от дел и домашних забот,

Я ищу на вопросы желанных ответов,

Узнаю, как и чем весь район наш живет.

Не жалеет газета и слов к юбилеям,

Славно пишет рассказы о людях своих,

Тех, кто дарит тепло и добро поколеньям,

Кто примером своим вдохновляет других.

«Аднавяскоўцы» – районная география,

В гости приходим мы к людям иным.

«Это наша с тобой демография» –

Вырастет маленький наш гражданин.

Журналисты, держите перо наготове,

А заметки пусть новый нам импульс дают,

Где тепло и добро в каждой строчке и слове.

Журналистам скажу я "спасибо" за труд.


С. И. Филинович, заведующая Порозовским детским садом:

– "Свіслацкую газету" выписываем всегда по желанию и с удовольствием. Здесь есть и актуальная информация, и все районные новости. Спасибо коллективу за интересную газету!